Alice's avonturen in Wonderland

De konijnenhol in

 

Alice begon zich erg te vervelen van het zitten naast haar zus op de grasrand en van het niets te hebben te doen, toen plotseling een Wit Konijn vlak bij haar voorbijrende. Dat was niet zo bijzonder, zelfs niet toen ze hoorde dat het Konijn tegen zichzelf zei: 'Oei! Oei! Ik kom te laat!', maar toen het Konijn daadwerkelijk een horloge uit zijn giletzak haalde, ernaar keek en dan weer verder haastte, sprong Alice op om het Konijn te volgen.  Alice was net op tijd om te zien hoe het in een groot konijnenhol onder de heg doken en alweer een moment later doken ook Alice erachterin, zonder ook maar één keer na te denken hoe ze ooit weer naar buiten zou komen.

 

 

Advies van een rups

 

De rups en Alice keken een tijdje stil naar elkaar: eindelijk nam de rups de waterpijp uit zijn mond en sprak haar met een lusteloze, slaperige stem.  'Wie ben jij?' zei de rups.  Alice antwoordde, nogal verlegen, 'Ik - ik weet het zelf nauwelijks, meneer, op dit moment - tenminste ik weet wie ik was toen ik vanochtend opstond, maar ik denk dat ik sindsdien wel een paar keer ben veranderd.'  'Wat bedoel je daarmee?' zei de rups streng.  'Leg jezelf uit!'  'Ik kan mezelf helaas niet uitleggen, meneer,' zei Alice, 'want ik ben niet mezelf, ziet u.'

 

Een krankzinnig theedoorgesprek

 

Er stond een tafel onder een boom voor het huis en de Maartkonijn en de Hoedmaker zaten rond de tafel thee te drinken.  Een muisje zat tussen hen in, diep in slaap, en de andere twee gebruikten het als kussen, rustten hun ellebogen erop en praatten over zijn hoofd heen.   De tafel was erg groot, maar de drie zaten allemaal dicht bij elkaar in één hoek: 'Geen ruimte! Geen ruimte!' riepen ze uit toen ze Alice aankomen zien.  'Er is genoeg ruimte!' zei Alice verontwaardigd en ze ging op een grote fauteuil aan het ene uiteinde van de tafel zitten.

 

De Krankzinnige Hoedmaker

 

"Fonkel, fonkel, kleine vleermuis!  Ik vraag me af wat je daar doet!"  'Ken je het liedje misschien?' vroeg de Krankzinnige Hoedmaker.   'Ik heb er iets van gehoord,' zei Alice.  'Het gaat verder, weet je,' vervolgde de Hoedmaker, 'zo: "Boven de wereld vlieg je hoog, als een theepapje in de lucht.  Fonkel, fonkel, kleine vleermuis".  'Neem nog wat thee,' zei de Maartkonijn tegen Alice, heel ernstig.  'Ik heb nog niets gehad,' antwoordde Alice met een beledigde toon, 'dus ik kan niet meer nemen.'  'Je bedoelt dat je niet minder kunt nemen,' zei de Hoedmaker; 'het is heel gemakkelijk om meer te nemen dan niets.'

 

 

De rozen rood schilderen

 

Een grote rozenstruik stond bij de ingang van de tuin; de rozen die er aan groeiden waren wit, maar er waren drie tuiniers die ze druk rood aan het schilderen waren.  Alice vond dit een heel vreemd ding en ze ging dichterbij om ze te bekijken.  'Zouden jullie me vertellen,' vroeg Alice, een beetje verlegen, 'waarom jullie die rozen schilderen?'  Twee antwoordden met een lage stem, 'Nou, het is zo, ziet u, meisje, dit hier had een rode rozenstruik moeten zijn en we hebben per ongeluk een witte geplaatst; en als de Koningin het zou ontdekken, zouden we allemaal onthoofd worden, weet u.  Dus ziet u, meisje, we doen ons best, voordat ze komt en de rozen rood schildert!'

 

Wie heeft de taartjes gestolen?

Het Witte Konijn blies drie keer op zijn trompet en rolde dan het perkamenten rolletje uit en las voor: 'De Koningin van Harten maakte taartjes, allemaal op een zomerdag: De Bink van Harten stal die taartjes en nam ze helemaal mee!'

Alice merkte dat ze op de grasrand lag, met haar hoofd in het schoot van haar zus, die zachtjes wat bladeren van haar gezicht wegveegde die van de bomen erboven waren neergevallen.  'Word wakker, lieve Alice!' zei haar zus; 'Nou, wat een lange slaap je hebt gehad!'  'Oh, ik heb zo'n vreemde droom gehad!' zei Alice en ze vertelde haar zus van alle wonderlijke avonturen die ze had beleefd, waarover je zojuist hebt gelezen.

 

 

We hopen dat je het verhaal hebt genoten!

Het Mango Tree-team

 

Tekst afkomstig uit Lewis Carrolls Alice's Adventures in Wonderland, met kleine wijzigingen